Ses Ver

akşamın karanlığı

çöktü gene üzerime

hüzün sardı benliğimi

adı konmamış

hasretin

koyamadım adını

yakıştıramadım yalnızlığıma

bir ad...

oysaki

adı bende saklı

o gurbetliğin

içimde gömülü

o yara

gecenin ayazı

vurdumu bedenime

yaram debreşir

arardı

yıldızlı geceleri

sarardı bulutlar benliğimi

yıldızlar ışık saçardı

yüreğime

ay pusulam olurdu

beni sana getirirdi

dolunaylı geceler

şimdi nerdesin

ses ver....



aslıhan güvenç