ÇOCUĞUM..
Sarı buğday başakları batıyor çıplak ayaklarıma,
Sıcak toprak daha şiddetlendiriyor ,
Yanıyor tenim, hissediyorum kuruluğu,
Bitmeyen yollardan yürüyorum…
Çocuğum!
Düşlerimde var benim.
Denizi istiyorum şimdi
Kumu, çakılı, tuzu
Özgürüm yalnızlığımda
İlk defa özgürüm.
Çocuğum!
Koşmak istiyorum
Yakalar gibi koşuyorum bulutların peşi sıra
Çarpıyorum, kınalı kanatlı serçelere
Özgürüm yalnızlığımda…
Sulara seriyorum bedemi.
Islağım,
Çamura batık ayaklarım.
Islağım.
Derinliğinde bir kurbağanın
Bir yosunun sevişmesini görüyorum.
Bir sineğin açı çekmesini suda,
Batışını görüyorum.
Çocuğum!
Eylül rüzgarlarına takılı kafam
Son kavgama takılı.
Vurmak istiyorum.
Vurulduğum yerden vurmak istiyorum.
Elimde bir sopa dövüyorum hayatımda ki pıtaraklı dikenleri
Suyunu çıkartıyorum..
Çocuğum, Deliyim…


Mutlu ENGİN
19/10/2007

Tebrikler Mutlu Abi.

tebrik ederim sizi mutlu bey....şiirde kendimi buldum adeta.şiir kendi duygularınızı açığa vurmak gibi bişey olmuş.